Header achtergrond
Header achtergrond

Echtscheiding, problemen met de hypotheek? … fiscaal voordeel kan helpen

18-11-2016

Bij een echtscheiding zijn de fiscale gevolgen ingrijpend. Vaak stuit een redelijke regeling op dure fiscale gevolgen. De eigen woning met bijbehorende hypotheek is in het merendeel van de gevallen het grote probleem, dat moet worden opgelost. Zo is de periode vooruitlopend op de inschrijving van de uitspraak tot echtscheiding er een waarin de vraag over welke partner welke hypotheekrenteaftrek heeft niet in alle gevallen duidelijk vast te stellen, met alle frustratie en ruzie van dien.

Fiscaal partnerschap

Het fiscaal partnerschap voor de inkomstenbelasting eindigt op het moment dat het verzoek tot echtscheiding (of scheiding van tafel en bed) is ingediend bij de rechtbank en de inschrijving in het GBA van één van de partners is gewijzigd.

Zit er veel tijd tussen de indiening van het verzoek tot echtscheiding en de wijziging van de inschrijving GBA, dan eindigt het fiscaal partnerschap op de datum van de laatste gebeurtenis. In het kader van de afwikkeling van de echtscheiding en verdeling van de huwelijksgemeenschap kunt u wel vastleggen dat u voor het jaar van einde fiscaal partnerschap nog voor voljaarpartnerschap kiest en aldus de mogelijkheid van vrije toerekening van onder meer de eigen woning en de bijbehorende hypotheekrenteaftrek behoudt.

Eigen woning

Wanneer u beiden gezamenlijk eigenaar bent van de eigen woning, zou de woning feitelijk bij ieder van u voor 50% moeten worden aangegeven, ook de hypotheekrente is bij ieder voor 50% aftrekbaar. Op basis van de regels van vrije toerekening (meest optimale verdeling) gebeurt dat in de regel niet en wordt de woning en de daarbij behorende hypotheekrente-aftrek bij de meest verdienende partner aangegeven. Maar, dit kan alleen zolang u fiscale partners bent. Het kan dus soms interessant zijn in fiscaal opzicht, om bijvoorbeeld de wijziging van de GBA nog niet zo snel door te voeren en zo de vrije toerekenings-mogelijkheden te houden en optimaal te profiteren van de eigen woningregeling. Het aldus te behalen voordeel kan bij de verdeling van het vermogen worden meegenomen en tussen de ex-echtelieden worden verdeeld.

Duurzaam en bestendig verlaten van de woning

Let wel, de eigen woningregeling is bij echtscheiding nog twee jaar van toepassing na het duurzaam en bestendig verlaten van de eigen woning. Dat duurzaam en bestendig verlaten van de echtelijke woning - staat, in beginsel los van de wijziging in de GBA omdat niet altijd direct uitschrijving plaats vindt bij het verlaten van de gemeenschappelijke woning - wordt in het algemeen ingevuld aan de hand van de feitelijke omstandigheden. Hebt u de woning verlaten om een afkoelingsperiode in te lassen, dan is het verdedigbaar te stellen dat er nog geen sprake is van het als bestendig bedoeld verlaten van de echtelijke woning. Pas op het moment dat u besluit niet meer terug te keren naar de echtelijke woning is sprake van het duurzaam en bestendig bedoeld verlaten van de echtelijke woning en gaat de twee jaarstermijn lopen. Let op, het gaat hier niet om een kalenderjaar, maar om een periode van 24 maanden na het verlaten van de woning.

Onverdeelde gemeenschap

Is het fiscaal partnerschap geëindigd, dan dient u ieder 50% van de Woz-waarde aan te geven en is er recht op aftrek ter grootte van 50% van de hypotheekrente, ongeacht wie de hypotheekrente aan de bank betaald. Dus ook al betaalt u de volledige hypotheekrente, u kunt slechts 50% in aftrek brengen als hypotheekrente. Bij de afspraken omtrent de verdeling van de huwelijksgemeenschap en de eventuele bijdragen in het levensonderhoud (partneralimentatie) kunnen nadere regelingen worden vastgelegd omtrent eventueel gebruiksvergoedingen en/of alimentatie in natura, zolang de woning nog gemeenschappelijk eigendom is. Ook als sprake is van alimentatie in natura is deze aftrekbaar bij de alimentatieplichtige en belast bij de alimentatiegerechtigde.

Tot slot

Een echtscheiding heeft fiscaal de nodige gevolgen. Met de uitspraak van de Rechtbank dat u gescheiden bent, bent u er nog niet, maar … Beter is het om voorafgaand de eventueel gewenste afspraken door een advocaat/belastingkundige te laten toetsen, om te voorkomen dat reeds vastgelegde afspraken ongewenste en niet meer te wijzigen (nadelige) fiscale gevolgen hebben. Bovendien, fiscaal voordeel kan de stroeve raderen mogelijk wat smeren.

Laatste nieuws

Nieuws

  • Steeds meer duidelijkheid over belastingheffing na 2018, nieuw kabinet licht tipje van de sluier op Door Wijnkamp Keulers op 16-10-2017

    Het zekerstellen van inkomsten voor de groeiende collectieve sector heeft nog steeds prioriteit. Kosten voor klimaatbeheersing en zorgkosten blijken verder door te stijgen. De kiezer is niet bereid bezuinigingen, die hemzelf aangaan, te accepteren of milieuvervuiling voor lief te nemen. Er is brede consensus over nut en noodzaak van meer overheidsingrijpen en centrale sturing. Vooral in de zorg, innovatie en op het gebied van klimaat wordt van de overheid een actieve rol gevraagd.

    Daarvoor heeft de overheid meer en meer geld en dus belastinginkomsten nodig. Want ook op andere terreinen, zoals onderwijs en defensie, wordt door lobbyisten, die handig de media bespelen, om "investeringen" gevraagd. De belastinginkomsten zullen dus gewaarborgd moeten zijn en verder moeten stijgen, het is niet anders. Tegenover de behoefte aan meer belastinginkomsten staat namelijk ook dat traditionele inkomstenbronnen voor de overheid, zoals verkoop van aardgas, accijnzen op brandstof, BPM en BTW op nieuwe auto’s opdrogen. Windenergie kost veel geld, want er zijn voorlopig nog aanzienlijke subsidies nodig, dus in plaats van dat accijnzen uit fossiele brandstoffen voor inkomsten zorgen, moet er subsidie worden betaald, dubbel nadeel dus. Ook de vergrijzing levert meer betalingsverplichtingen op door AOW en zorgkosten. Kortom de financierbaarheid van de overheidsuitgaven op langere termijn maakt dat er van echte lastenverlaging voor de burger geen sprake kan zijn.

    Het nieuwe kabinet maakt tegen deze achtergrond keuzes, die voortvloeien uit plannen van een commissie voor een grote belastingherziening. Deze commissie Van Dijkhuizen zag in 2012 al de problemen aankomen en heeft lange termijnmaatregelen voorgesteld. Een grote belastingherziening was nodig, deze had door VVD en PvdA moeten worden doorgevoerd. Dit bleek door het grote verschil in inzicht niet haalbaar, men heeft dat doorgeschoven naar het nieuwe kabinet. Nu is duidelijk dat CDA, CU, D66 en VVD een nieuwe poging gaan wagen, kennelijk op basis van de bekende blauwdruk uit 2012. We leggen de maatregelen naast de meetlat van de bekende plannen en wat blijkt, het past in een breder en verdergaand perspectief.

    De in het regeringsakkoord aangekondigde maatregelen zijn eerste stappen en zullen dan ook vermoedelijk worden gevolgd door veel meer en ingrijpender maatregelen binnen deze kabinetsperiode. In het kort komt het erop neer dat Nederland moet innoveren in verband met klimaatregels en tech-revolutie, men denkt daarin economisch een leidende rol te kunnen spelen en daarin past dat Nederland een aantrekkelijke vestigingsplaats moet zijn voor innovatieve (fin) tech-bedrijven. Dat zijn in de visie van VNO-NCW, zich commercieel opstellende (subsidie genietende) universiteiten en in de visie van Haagse politici vooral multinationals en grote bedrijven. Die zijn met hun lobby's nadrukkelijk gesprekspartner en in het kader van concurrentie tussen de lidstaten van de EU moeten zij worden verleid met lage Vennootschapsbelasting (VpB) tarieven om zich in Nederland "te vestigen". Daar staat wel een beperking van hun aftrekposten van de winst tegenover, vooral renteaftrek wordt beperkt.

    Aan de kleinere ondernemingen wordt geen of een geringe rol toebedacht. Zij blijken niet goed te hebben gelobbyd, hun belastingdruk wordt aanzienlijk verhoogd. Dit is in lijn met de plannen uit 2012, de commissie vond dat fiscale aftrekposten van ondernemers geen (meetbaar) effect hadden op werkgelegenheid en innovatie, dus moeten ondernemers in het (M)KB gelijk worden behandeld in vergelijking tot ambtenaren en werknemers.

    Tekenend is de plotselinge omslag in het beleid voor vrije beroepsbeoefenaren en vooral ZZP'ers. Vooral ZZP'ers zijn van innovatieve flexibele ondernemers verworden tot te bestrijden uitwas. Dat hangt samen met de groei van het aantal ZZP'ers, ruim een miljoen, die, naar het oordeel van de ambtenaren op het Ministerie van Financiën, te weinig belasting betalen. Het beleid om ZZP'ers te belemmeren heeft een nadrukkelijk fiscaal budgettaire oorzaak. De Zelfstandigen met personeel worden daarin meegezogen.

    Dit alles maakt dat het niet verbaast dat in de inkomstenbelasting (IB) gekozen wordt voor "grondslagverbreding" met lagere tarieven. Dat betekent schrappen van aftrekposten en meer en eerder inkomsten belasten, waardoor over meer inkomen tegen lagere tarieven dezelfde opbrengst of meer staat. Ook wordt gekozen om via belastingheffing gedrag te beïnvloeden van grote groepen burgers, dus centrale sturing met alle uitvoerings- en vooral controlelasten voor de overheid van dien, meer kosten voordat er inkomsten zijn voor de overheid, de burger moet de rekening betalen. Milieuheffingen zullen toenemen en de BTW gaat structureel omhoog.

    Omdat ondernemers, werknemers en ambtenaren worden gelijkgesteld, hebben ondernemers geen fiscaal voordeel meer in de vorm van ondernemersaftrek. Die aftrek was een beloning voor het risico dat ondernemers (in toenemende mate) lopen, doordat zij met hun gehele vermogen aansprakelijk zijn. Zo moesten spaarders verleid worden tot ondernemen. Dat is voorbij, nu worden niet de ondernemers verleid, maar de spaarders belast, sparen wordt dus als het ware ontmoedigd. In die zin past het, dat vermogen, dat niet in een actieve onderneming wordt aangewend, als het ware als "overbodig" wordt aangemerkt en veel zwaarder zal worden belast. Dit alles treft vermogende ouderen, mensen met eigen woningen en weinig schuld, alsmede ondernemers in de eindfase van hun ondernemingsleven. Het is dus of overdragen aan een opvolger of anders (zwaar) belasten.

    Het is wachten op verhoging van de erfbelasting en afschaffen of beperken van het lage bejaardentarief in de IB. Ouderen zullen premies volksverzekeringen gaan betalen, de vrijstelling daarvan is de oorzaak van het lage bejaardentarief. We geven wat voorbeelden.

    Het beeld is dus dat grootbedrijf, lagere inkomensgenieters, jongeren, ambtenaren en werknemers enig voordeel hebben. Ouderen, ondernemers in het kleinbedrijf, middenstanders en mensen, die met eigen vermogen willen voorzien in hun oude dag, hebben nadeel. De ouderen met een behoorlijk inkomen of vermogen blijken bij nader berekenen niet al te best af te zijn. Door het verder uitstellen van de ingangsdatum AOW en het daarmee uitstellen van het lagere bejaarden IB-tarief (geen premies) is er niet alleen voor een AOW'er ca € 45.000 minder AOW beschikbaar, maar heeft deze AOW'er van zijn 65e tot zijn 70e straks ook nog eens ca € 25.000 meer IB betaald dan dat voorheen betaald werd. Dat scheelt dus nogal wat in vergelijking tot de met 65 jaar ingaande AOW en lagere tarieven.

    Maatregelen, die ook passen in het "Van Dijkhuizen" kader, zij het hier en daar aarzelend ingevoerd nu ("... het wordt in 30 jaar afgebouwd dus men merkt er niets van …”, aldus premier Rutte), zijn afschaffing hypotheekrenteaftrek en "normaal" belasten van de eigen woning. Dat betekent eigen woning in box 3 met wat lagere tarieven wellicht voor de meesten en uiteraard aftrek van de schulden van de waarde van het te belasten bezit, maar niettemin heel wat anders dan aftrek tegen 52% van de hypotheekrente. Het is nog niet eens zo heel lang geleden dat alle betaalde rente, dus ook die op consumptief krediet, aftrekbaar was tegen 72%, maar dat terzijde.

    Naar verwachting zal na 2018 versneld het afschaffen van de hypotheekrenteaftrek in box 1 worden doorgevoerd. Diegene, die nu een huis hebben met een WOZ waarde van € 500.000 en een hypothecaire lening van € 400.000, hadden in 2012 bij een rente van pakweg 4% een eigen woningforfait van € 3.500 en € 16.000 aftrek tegen 42% of 52%, dus belastingvoordeel € 5.250 of zelfs € 6.500. Bij het nieuwe systeem zal dat zijn 0,6% over € 500.000 en aftrek in de toekomst tegen pakweg 37%, dat zou dus bij 4% zomaar 5% minus € 500 of 15% minus € 500 kunnen schelen. Als de rente stijgt naar pakweg 4% dan is er dus nog maar € 4.810 voordeel, dat scheelt dus nogal. Gaat de woning naar box 3, dan is er geen aftrek van rente, dus voordeel € 0 en is er bovendien € 100.000 belast, dus € 50.000 per echtgenoot. Dat kan als er meer vermogen is met 1,41% of zelfs met 1,61% worden belast. In ons voorbeeld gaat men van aftrek naar € 1.410 tot € 1.610 betalen.

    Natuurlijk is de rente erg laag op dit moment, de burger gaat het niet zo merken (daarin heeft premier Rutte gelijk), maar aan de andere kant geeft dat ook aan, dat het nu of nooit is om de beperking van de aftrek versneld door te voeren. Want algemeen wordt verwacht dat, wanneer de ECB het ruime kredietbeleid zal gaan afbouwen, de rente zal gaan stijgen. Wanneer en hoeveel, dat weet niemand, maar die 30 jaar van premier Rutte is boterzacht. Men gaat natuurlijk niet het risico lopen dat de aftrek moet worden beperkt als de bancaire rente 4% of hoger is, reken dus maar dat men deze termijn zeer sterk zal willen bekorten.

    De toezegging dat de beperking van de renteaftrek wordt gecompenseerd door minder bijtelling (forfait wordt verlaagd van 0,75% naar 0,6 %) is voor de meeste woningen niet houdbaar op langere termijn. Immers, het argument voor afschaffing van de renteaftrek is dat het de overheid teveel geld kost. Het forfait leverde geld op, renteaftrek kostte geld. Als je dus volledig compenseert, zou er een negatief forfait moeten komen en dat gaat natuurlijk niet gebeuren. Deze toezegging is dus bij voorbaat niet houdbaar en zo zijn er wel meer van dit soort korte termijnbespiegelingen door de coalitiepartijen. Dat heeft vooral betrekking op het vertrekpunt dat je neemt om "voordeel" te constateren.

    De coalitiepartijen laten buiten beschouwing, dat het vorige kabinet 18 miljard euro aan lastenverzwaringen heeft doorgevoerd, met als argument dat het tijdelijk zou zijn om de crisis te bezweren. 18 miljard meer per jaar extra lasten als gegeven beschouwen, levert al snel "voordeel" op als daar dan wat vanaf gaat. Zo wordt er vanuit die 18 miljard "plus positie" tientallen miljoenen "voordeel" geconstateerd. Als iemand € 100 euro leent, deze niet terugbetaalt, je dan € 5 euro geeft en dat als een "voordeel" presenteert, omdat hij ook "niets" had kunnen teruggeven, dan zullen weinigen daarin trappen, dat is echter wel wat er in essentie nu gebeurt.

    Want de effecten van de tariefsverlagingen in de IB zijn beperkt, voor de meesten ca 4% tot ca € 68.000, dus maximaal ca € 2.700. Dat wordt met veel tamtam als groot voordeel gepresenteerd. Maar we zetten nog maar even wat maatregelen uit het recente verleden voor u op een rij. Geen aftrek van werkkosten meer, OZB stijgt, zorgpremie eigen risico omhoog, milieuheffingen, "groene belastingen", accijnsverhogingen en voor ondernemers: geen pensioen in eigen beheer opbouw, ondernemersaftrek afgeschaft, BTW-verhogingen, dus minder marge voor de middenstanders, DBA gezeur voor ZZP'ers en in de toekomst voor DGA's 85% van de omzet van de BV verplicht verlonen etc etc.

    Gegeven de staat van de natie is het allemaal wel te begrijpen wat deze coalitie doet, we willen van alles en de rekening moet nu eenmaal betaald worden. De keuzes, die worden gemaakt, zijn vooral gebaseerd op pappen en nathouden van de eigen achterban en dat is te begrijpen.

    Niettemin, de IB-ondernemers, DGA's, vermogenden en ouderen zijn kennelijk niet in staat gebleken op dezelfde wijze als politiemensen, onderwijzers en verpleegkundigen de media te bespelen. Want zij lijken toch het kind van de rekening te zijn. Voor ondernemers is dat extra zuur, ook is het schadelijk voor "echte" werkgelegenheid. Het verbaast ons niet dat er geen vaste arbeidscontracten meer worden gesloten, het vorige kabinet heeft met de Wet werk en zekerheid en het geduvel met de ZZP'ers, de ondernemers tegen zich in het harnas gejaagd, die problemen worden wel geadresseerd, maar niet opgelost. Hopelijk vinden de coalitiepartijen een weg om vertrouwen te herstellen. Dat zal met deze plannen niet gaan lukken, zo vrezen wij, er moet voor de (M)KB ondernemers een fors tandje bijgeschakeld worden.

    Hoe dan ook, voorlopig lijkt er voor belastingadviseurs eerder meer dan minder werk aan te komen, want over één ding twijfelen wij sowieso niet, "makkelijker" gaat het niet worden.

    Lees verder
  • Fiscale voorstellen nieuwe kabinet, BTW verhoging en minder aftrek hypotheekrente Door Wijnkamp Keulers op 06-10-2017

    Het nieuwe kabinet lijkt verder te gaan op de weg van lastenverzwaring voor de (hogere) middeninkomens. Vooral mensen met vermogen, waaronder eigen woningeigenaren en ondernemers in het kleinbedrijf, zullen meer moeten gaan betalen. Voor lage inkomens is het beeld beter, de toeslagen lijken ongemoeid te worden gelaten.

    De aankondiging van € 60 minder box 3 heffing door verhoging van de vrijstelling naar € 30.000, blijkt bij nadere beschouwing € 43 op jaarbasis te zijn, niet schokkend dus. De 3% BTW verhoging op diensten van de tuinman, de schoenmaker, de klusjesman, de kapper en noem maar op, levert daarentegen serieuze lastenverzwaring voor de middenstand op. Het doorberekenen aan de consument zal moeilijk zijn, die zal nog eerder en meer gaan kiezen voor niet meer repareren en weggooien of voor zwartwerk, waaronder “ruil-achtige” activiteiten via marktplaats.nl en “airbnb”. De ondernemer ziet zijn marges met 3% achteruit gaan en zijn lasten stijgen. Zwartwerkers hebben de wind in de rug, het onvermijdelijke gevolg is dat de bonafide ondernemer en zijn personeel de markt worden uitgedrukt. Het lijkt erop dat het nieuwe kabinet dat voor lief neemt.

    Ook de afschaffing van de hypotheekrenteaftrek begint serieus vorm te krijgen. Aanscherping van de eigen woningreserve en verlaging van de aftrekpercentages zijn stappen op weg naar een algehele afschaffing, dit tegen de achtergrond van een steeds groter gebruik van huurtoeslagen in de huursector. Op de huursector ligt dan ook de nadruk in het beleid. Het stimuleren van eigen woningbezit is verleden tijd, vooral jongeren kunnen steeds minder lenen en zijn meer en meer afhankelijk van wachtlijsten bij woningbouwverenigingen. Drie tot vier jaar wachttijd is geen uitzondering. Ondertussen bakkeleien woningbouwverenigingen en gemeenten over de hoge grondprijzen, die gemeente voor “hun” gronden willen hebben. Gemeenten hebben een belang bij woningtekorten en dure huizen, zij hebben veel grond in bezit, gekocht voor 2008, en willen rente en winstopslagen inhalen, die zij door de crisis zijn misgelopen. Hoge huizenprijzen en tekort aan woningen maakt dat grond duurder kan worden verkocht, althans dat hopen de gemeenten. Ontwikkelaars, waaronder woningbouwverenigingen en bouwers, gaan daarin niet voetstoots mee, veel vergaderen en minder bouwen, dus voorlopig niet meer woningen beschikbaar, het is niet anders. Ook dit effect is, hetzij niet voorzien of wordt voor lief genomen.

    Is er dan alleen maar slecht nieuws te melden op het fiscale en collectieve lastenfront, nee … dat nu ook weer niet. De ondernemers met BV’s gaan minder betalen, dit om buitenlandse ondernemingen te verleiden zich in Nederland te vestigen en het multinationale grootbedrijf binnen te houden. We zullen zien of dat leidt tot meer “echte” banen en of dat het verlies van werkgelegenheid door stoppende middenstanders en kleinbedrijf-ondernemers kan compenseren. Want door aanscherping van de “fictief” en gebruikelijk loon regelingen is het voordeel voor DGA’s beperkt. Hoger verplicht loon betekent meer IB en die belastingdruk is veel hoger dan de lagere VpB belastingdruk, dus dat schiet niet op.

    Tegenover verdere beperkingen van de hypotheekrenteaftrek staat minder bijtelling voor de eigen woning en tariefsverlaging, vooral de hogere (midden)inkomens zullen er niettemin wel op achteruit gaan. En … oh ja, de doorbetaling van werknemers bij ziekte van twee jaar met het risico op 12 jaar doorbetalen, lijkt nu eindelijk enige aandacht te krijgen … er moet een fonds komen voor kleine werkgevers, wie dat gaat betalen is niet duidelijk. Die 12 jaar doorbetalen … daarover zijn nog geen berichten.

    We melden ons weer, zodra er meer nieuws is.

    Lees verder

Agro nieuws

  • Landbouwmaatregelen nieuwe kabinet Door Wijnkamp Keulers op 13-10-2017

    De invloed van CDA en CU is zichtbaar. Het lijkt erop dat ondanks verzet van VVD en D'66 er toch weer een Minister van Landbouw komt. Terecht voor een echte top-sector, exportkampioen en leverancier van goed en veilig voedsel. Een eigen minister is noodzakelijk om milieubeleid en landbouweconomisch beleid evenwichtig te integreren, dat kan alleen met een eigen minister. Een overzicht van de maatregelen.

    200 miljoen voor sanering in de varkenshouderij, NVWA-organisatie krijgt 20 miljoen voor versterking van de organisatie. Het groen-onderwijs gaat weer naar OCW. De bedrijfsopvolging wordt gestimuleerd met 75 miljoen in 2018 en 75 miljoen in 2019, faciliteiten als de BOR blijven in stand. Samenwerkingsmogelijkheden in de Mededingingswet worden verruimd, er wordt gekeken naar de mogelijkheid om sectorale afspraken te kunnen maken. Geen wettelijk verplichte weidegang. Klimaatdoelstellingen mogen in plaats van via volumebeperkingen, ook met technische maatregelen worden bereikt. Niettemin zal de landbouw ook last hebben van het verhoogde BTW tarief van 9%, die drukt op het eindproduct in de winkels. De ACM daarentegen zal erop toezien dat producenten, die voldoen aan bovenwettelijke eisen van afnemers, supermarkten, daarvoor ook meer betaald krijgen, dat levert dan natuurlijk wel meer BTW-druk op en zo zie je dat de maatregelen elkaar tegenwerken.

    De beperking en afschaffing van ondernemersaftrek zal de agrarische sector flink geld gaan kosten, daar kan geen tariefsverlaging tegenop.

    Lees verder
  • Fiscale voorstellen nieuwe kabinet, BTW verhoging en minder aftrek hypotheekrente Door Wijnkamp Keulers op 06-10-2017

    Het nieuwe kabinet lijkt verder te gaan op de weg van lastenverzwaring voor de (hogere) middeninkomens. Vooral mensen met vermogen, waaronder eigen woningeigenaren en ondernemers in het kleinbedrijf, zullen meer moeten gaan betalen. Voor lage inkomens is het beeld beter, de toeslagen lijken ongemoeid te worden gelaten.

    De aankondiging van € 60 minder box 3 heffing door verhoging van de vrijstelling naar € 30.000, blijkt bij nadere beschouwing € 43 op jaarbasis te zijn, niet schokkend dus. De 3% BTW verhoging op diensten van de tuinman, de schoenmaker, de klusjesman, de kapper en noem maar op, levert daarentegen serieuze lastenverzwaring voor de middenstand op. Het doorberekenen aan de consument zal moeilijk zijn, die zal nog eerder en meer gaan kiezen voor niet meer repareren en weggooien of voor zwartwerk, waaronder “ruil-achtige” activiteiten via marktplaats.nl en “airbnb”. De ondernemer ziet zijn marges met 3% achteruit gaan en zijn lasten stijgen. Zwartwerkers hebben de wind in de rug, het onvermijdelijke gevolg is dat de bonafide ondernemer en zijn personeel de markt worden uitgedrukt. Het lijkt erop dat het nieuwe kabinet dat voor lief neemt.

    Ook de afschaffing van de hypotheekrenteaftrek begint serieus vorm te krijgen. Aanscherping van de eigen woningreserve en verlaging van de aftrekpercentages zijn stappen op weg naar een algehele afschaffing, dit tegen de achtergrond van een steeds groter gebruik van huurtoeslagen in de huursector. Op de huursector ligt dan ook de nadruk in het beleid. Het stimuleren van eigen woningbezit is verleden tijd, vooral jongeren kunnen steeds minder lenen en zijn meer en meer afhankelijk van wachtlijsten bij woningbouwverenigingen. Drie tot vier jaar wachttijd is geen uitzondering. Ondertussen bakkeleien woningbouwverenigingen en gemeenten over de hoge grondprijzen, die gemeente voor “hun” gronden willen hebben. Gemeenten hebben een belang bij woningtekorten en dure huizen, zij hebben veel grond in bezit, gekocht voor 2008, en willen rente en winstopslagen inhalen, die zij door de crisis zijn misgelopen. Hoge huizenprijzen en tekort aan woningen maakt dat grond duurder kan worden verkocht, althans dat hopen de gemeenten. Ontwikkelaars, waaronder woningbouwverenigingen en bouwers, gaan daarin niet voetstoots mee, veel vergaderen en minder bouwen, dus voorlopig niet meer woningen beschikbaar, het is niet anders. Ook dit effect is, hetzij niet voorzien of wordt voor lief genomen.

    Is er dan alleen maar slecht nieuws te melden op het fiscale en collectieve lastenfront, nee … dat nu ook weer niet. De ondernemers met BV’s gaan minder betalen, dit om buitenlandse ondernemingen te verleiden zich in Nederland te vestigen en het multinationale grootbedrijf binnen te houden. We zullen zien of dat leidt tot meer “echte” banen en of dat het verlies van werkgelegenheid door stoppende middenstanders en kleinbedrijf-ondernemers kan compenseren. Want door aanscherping van de “fictief” en gebruikelijk loon regelingen is het voordeel voor DGA’s beperkt. Hoger verplicht loon betekent meer IB en die belastingdruk is veel hoger dan de lagere VpB belastingdruk, dus dat schiet niet op.

    Tegenover verdere beperkingen van de hypotheekrenteaftrek staat minder bijtelling voor de eigen woning en tariefsverlaging, vooral de hogere (midden)inkomens zullen er niettemin wel op achteruit gaan. En … oh ja, de doorbetaling van werknemers bij ziekte van twee jaar met het risico op 12 jaar doorbetalen, lijkt nu eindelijk enige aandacht te krijgen … er moet een fonds komen voor kleine werkgevers, wie dat gaat betalen is niet duidelijk. Die 12 jaar doorbetalen … daarover zijn nog geen berichten.

    We melden ons weer, zodra er meer nieuws is.

    Lees verder
Follow us
email
twitter
facebook